7 სექტემბერი 2010

ბევრს ყარაჩოხელები და კინტოები, ეს ორი სრულიად განსხვავებული კატეგორიის ხალხი ერთმანეთში ერევა.
ი. გრიშაშვილის "ძველი თბილისის ლიტერატურულ ბოჰემა"–ში ნათლადაა დახასიათებული ყარაჩოხელისა და კინტოს განმასხვავებელი ნიშნები:
ყარაჩოხელი– დარბაისელი, ჩასპანდი, გულმართალი, პატიოსანი, რაინდი..
კინტო – უკანასკნელი ჯორის მცხოვრები,გაქსუებული, დაღლარა, თახსირი..

7 სექტემბერი 2010

ჩოხა წარმოადგენს მამაკაცის ტრადიციულ სამოსს კავკასიის ქვეყნებში. ეს სამოსი ქართველების ეროვნულ სამოსად ითვლებოდა მე–9 საუკუნიდან 1920-იან წლებამდე, ხოლო აზერბაიჯანში – მე–17–მე–20 საუკუნეებში.

28 აგვისტო 2010

კაცობრიობის კულტურის ისტორიაში მნიშვნელოვან და უძველეს მონაპოვარს წარმოადგენს სამოსის დამზადება-გამოყენება. ტანსაცმლის მასალა, ფორმა, ფერების შეხამება, მისი ტარების იერი გვიჩვენებს ხალხის ეკონომიური და სულიერი განვითარების დონეს.

ჩვენამდე მოღწეული წყაროებიდან გამომდინარე, შეგვიძლია დავასკვნათ, რომ ქართული ხალხური ჩაცმულობის განვითარებას ხანგრძლივი გზა აქვს გავლილი. ტანსაცმლისათვის საჭირო მასალა, აჭრილობა, ფერები, ჩაცმისა და ტარების წესები განპირობებული იყო კლიმატურ-გეოგრაფიული, სოციალ-ეკონომიური, სამეურნეო-საყოფაცხოვრებო პირობებით. ზოგიერთი ამ ფაქტორთაგანი (მაგალითად, სოციალ-ეკონომიური) პერიოდულად ვითარდებოდა და იცვლებოდა, ამის მიხედვით კი იცვლებოდა ძველი ტიპის ტანსაცმელიც. ყველაფერი ეს კარგად აისახა ეთნოგრაფიულ ყოფაში.

23 აგვისტო 2010

გარდა ტორსის და თავისა – მეომარს დაცული ქონდა კიდურებიც, რომელიც ცალკე ელემენტებს/ნაკეთობას წარმოადგენდა:
სამკლავე – (სულხან–საბა: „ხელნავი – საომარი სამკლავე“). „სამკლავე“ ერქვა ხევსურული ჯავშნის ნაწილსაც, რომელიც იდაყვიდან მაჯამდე ფარავდა მკლავს. სამკლავე შედგება ორი ნაწილისაგან: 1. სამკლავე, 2. სამაჯური. ესენი ერთმანეთთან დაკავშირებულია `ჭიკუთი~ (გირგოლები _ პატარა რგოლები). სამკლავეს აქვს ღვედები, რითაც იგი მკლავზე მაგრდება.

17 აგვისტო 2010

თავსაბურავი

ქართველი მეომარი ბრძოლისას, ჯაჭვის პერანგთან ერთად, იყენებდა სხვადასხვა სახის თავსაბურავსაც.

12 აგვისტო 2010

დამცავი აღჭურვილობა



საქართველოში, ისევე როგორც სხვა მრავალ ქვეყანაში, ბრძოლისას ფართოდ გამოიყენებოდა სხვადასხვა სახის დამცავი საშუალებები: ჯაჭვის პერანგი, მუზარადი, ჩაჩქანი, საფუხარი, ხელნავი, საბარკლული, საწვივე. სულხან–საბას მიხედვით „აბჯარი – ესე ზოგადი სახელი არს ყოველთა საჭურველთა და უფროსად საცვამად ჯაჭვთა“.

26 ივლისი 2010

მათრახი

მათრახი საქართველოში ფართოდ გამოიყენებოდა, როგორც ბარში ასევე მთაში. არსებობდა რამდენიმე სახეობის მათრახი ...

25 ივლისი 2010

საცემი იარაღები

საქართველოში ფართოდ იყო გამოყენებული სხვადასხვა სახის საცემი იარაღები: ამუდა, გურზი, ლახტი, კვერთხი, ეკალბურთა და სხვ.

24 ივლისი 2010

ფარი ოდითგანვე მეომრის აღჭურვილობის შემადგენელ ნაწილად გვევლინება, იგი წარმოადგენს არამარტო თავდაცვის საუკეთესო საშუალებას, მისი ბასრი კიდეები ...

23 ივლისი 2010

კოლხური ცული უნივერსალური იარაღი იყო. იყენებდნენ როგორც სამეურნეო ცხოვრებაში, ისე საომრად. გრაფიკული დეკორით შემკულ ცულებს საომარი და ...